Dwie deski wykonane z tego samego gatunku drewna mogą wyglądać zupełnie inaczej. Jedna będzie niemal jednolita, spokojna i pozbawiona widocznych sęków, druga może mieć duże sęki, mocne różnice w usłojeniu, pęknięcia i wyraźne zmiany kolorystyczne. Nie musi to oznaczać różnicy w gatunku drewna. Bardzo często wynika po prostu z jego selekcji.
Selekcja deski podłogowej, nazywana również sortowaniem drewna, określa przede wszystkim wygląd materiału. Podczas produkcji elementy są klasyfikowane między innymi pod względem wielkości i liczby sęków, kolorystyki, przebiegu włókien, występowania bieli, pęknięć oraz innych naturalnych cech drewna.
Ważne jest przy tym rozróżnienie selekcji wizualnej od jakości wykonania podłogi. Deska rustykalna z dużymi sękami nie jest z tego powodu produktem gorszej jakości niż deska bezsęczna. Może pochodzić z tego samego gatunku, zostać tak samo wysuszona i obrobiona oraz mieć identyczną konstrukcję. Różnica polega przede wszystkim na wyglądzie i zakresie dopuszczonych cech naturalnych.
selekcja I
Najwyższa selekcja drewna dębowego, wybierana z najlepszych fragmentów surowca. Charakteryzuje się przede wszystkim spokojnym, harmonijnym wyglądem, stosunkowo jednolitą kolorystyką oraz delikatnym, regularnym rysunkiem słojów. Powierzchnia jest zasadniczo wolna od wyraźnych wad i dużych sęków; mogą pojawiać się jedynie sporadyczne, bardzo drobne sęki szpilkowe.
Jest to jednocześnie selekcja trudno dostępna i kosztowna. Wynika to bezpośrednio z naturalnej budowy drzewa, a nie wyłącznie z procesu sortowania. Z jednej kłody można pozyskać tylko ograniczoną liczbę desek spełniających tak rygorystyczne wymagania wizualne. Znaczna część drewna posiada naturalne sęki, przebarwienia lub bardziej zróżnicowany rysunek i trafia do pozostałych klas. Dostępność odpowiedniego surowca determinuje więc zarówno ilość produkowanej deski w tej selekcji, jak i jej wyższą cenę.
Typowe nazwy handlowe: Classic, Prime, Select, Premium, Select & Better, I Klasa. Nazewnictwo może różnić się w zależności od producenta — najważniejszy jest rzeczywisty opis dopuszczalnych cech drewna, a nie sama nazwa selekcji.
selekcja II
Selekcja drewna dębowego zachowująca spokojny i stosunkowo jednolity wygląd, ale dopuszczająca nieco więcej naturalnych cech surowca niż najwyższa klasa Classic. Deski charakteryzują się zasadniczo wyrównaną kolorystyką oraz naturalnym rysunkiem słojów. Dopuszczalne są sporadycznie występujące niewielkie sęki, które nie dominują wizualnie na powierzchni podłogi.
W tej selekcji zasadniczo nie występują duże sęki, rozległe pęknięcia ani wyraźne szpachlowania. Natural jest dobrym wyborem tam, gdzie oczekiwany jest wygląd uporządkowanej podłogi dębowej, ale bez tak rygorystycznego sortowania materiału jak w przypadku selekcji Classic. Zachowuje naturalność drewna, pozostając jednocześnie wizualnie spokojną i elegancką klasą.
Typowe nazwy handlowe: Natural, Natur, Select Natur, Standard, Klasa II.
selekcja III
Selekcja rustykalna eksponuje naturalny charakter drewna zamiast go ograniczać. Dopuszczalne są wyraźne sęki o zróżnicowanej wielkości, w tym sęki wymagające wypełnienia, a także miejscowe szpachlowania i naturalne pęknięcia. Poszczególne deski mogą różnić się odcieniem, intensywnością usłojenia oraz strukturą powierzchni.
W efekcie podłoga jest znacznie bardziej zróżnicowana wizualnie niż w klasach Classic i Natural. Mocniejsze usłojenie, sęki, pęknięcia oraz różnice pomiędzy poszczególnymi deskami nie są traktowane jako wada, lecz jako zamierzona cecha tej selekcji. Każda deska może wyglądać nieco inaczej, dzięki czemu po ułożeniu powstaje naturalna, dynamiczna powierzchnia podkreślająca pochodzenie materiału.
Typowe nazwy handlowe: Rustic, Rustyk, Rustikal, Country, Country Rustic.
selekcja III
Najbardziej wyrazista selekcja drewna, w której akceptowany jest bardzo szeroki zakres naturalnych cech surowca. Mogą występować duże i nieregularne sęki, rozleglejsze pęknięcia i szpachlowania, mocne różnice kolorystyczne, skręt włókien, zróżnicowana struktura oraz inne cechy wynikające z naturalnego wzrostu i historii drzewa.
W zależności od zasad sortowania danego producenta dopuszczalna może być również biel, naturalne przebarwienia, ślady biodegradacji czy nieaktywne chodniki owadzie — bez obecności żywych owadów. Materiał może wykazywać znacznie większe różnice pomiędzy poszczególnymi deskami niż w pozostałych selekcjach. To właśnie nieregularność, mocny rysunek i widoczne cechy drewna budują charakter takiej podłogi.
Typowe nazwy handlowe: Character, Charakter, Aged, Antique, Old Wood, Vintage, Heritage, Country, Wild, Knotty. Poszczególne określenia nie są jednak równoważnymi klasami technicznymi — producenci wykorzystują je według własnych zasad.
opis selekcji deski podłogowej
W przypadku handlowych określeń takich jak Classic, Prime, Natural, Rustic czy Character nie istnieje jedna uniwersalna norma, która przypisywałaby każdej z tych nazw identyczny zestaw dopuszczalnych cech. Są to przede wszystkim nazwy selekcji stosowane przez producentów. Dlatego „Natural” jednego producenta może odpowiadać „Select”, „Standard” albo nawet innej klasie u drugiego.
Selekcja jest dokonywana na podstawie przyjętych przez producenta kryteriów wizualnych i technologicznych, a jej ocena ma częściowo charakter subiektywny. Przy wyborze podłogi należy więc kierować się nie tylko nazwą klasy, ale przede wszystkim rzeczywistym opisem selekcji, zakresem dopuszczalnych cech oraz wzorem materiału. Dwie podłogi oznaczone tą samą nazwą handlową mogą w praktyce znacząco różnić się wyglądem.